سنگ و کلوخ

چریکه ی تارا

 

 

"چریکه ی تارا" فیلمی است از بهرام بیضایی که در سال 1357 ساخته شده و نقطه شروع فعالیت های سینمایی  سوسن تسلیمی است.

بی تردید "چریکه ی تارا" بهترین فیلم ایرانی بود که تا به حال دیده ام و در برابر این، همه ی فیلم های خوب  ایرانی در ذهنم رنگ باخته اند. از آن فیلم هایی است که می توانم سال ها ببینم و هر بار هم لذت ببرم. اصلن باورم نمی شد این فیلم را یک ایرانی و در ایران ساخته باشد. ولی اینطور بود به هر حال!

فیلمنامه ی بسیار زیبایی داشت که بازی زیبای سوسن تسلیمی هم  لذت دیدنش را چند برابر می کرد.شیفته ی این فیلم شده ام. ماجرای عاشقانه پر از نمادی که هیچ نیازی نمی دید به خاطر بیان عشق، حرف های تکراری را باز هم بگوید . درد زندگی انسان ها را و مشکلاتشان را در پناه همین عشق چه زیبا نشان داده بود.

دیالوگ ها همه با دقت و وسواس انتخاب شده اند و شاید حرف دل خیلی از آدم ها است که قادر به بیانشان نیستند.

شخصیت "تارا" که یک زن مستقل است ،از آن زن هایی که رنج روزگار را با تمام وجود چشیده اند و خوب می دانند که از زندگی چه می خواهند را بسیار دوست داشتم. او که در آخر فیلم وقتی در عشقش به یقین رسید ،حتا حاضر شد از بچه های خود هم چشم بپوشد و برای باز پس گرفتن عشق خود با دریا هم بجنگد ...

اولین بار بود که از دیدن یک فیلم ایرانی احساس غرور می کردم.

 

....

چریکه به معنی نوای عاشقانه است.

 

 

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        چهارشنبه ٢٠ شهریور ،۱۳۸٧ - مهدیه عباس پور