سنگ و کلوخ

مربای حقيقت

وای از آن وقتی که "قانون"به "نجات"متهم بی گناهی کمر همت ببندد! آن وقت است  که داستان سگ های قطبی تکرار می شود: این سگ ها ، وقتی که کسی(مثلن بر اثر شکستن زورق) به دریا سرنگون شود خود را به آب می اندازند و به او می چسبند و به طرف ساحلش می کشند، و در جریان این عمل خفه اش می کنند!

ممکن است که غریق شنا بداند ،لیکن حیوان مانع شنا کردن وی می شود.همچنین احتمال دارد که تخته پاره  یا حلقه ی نجاتی در کنار او باشد، اما حیوان نمی گذارد که او از آن استفاده کند و چنان چه که غریق نخواهد که خود را کاملن در اختیار او بگذارد و در این کار اصراری بورزد ، حیوان گازش می گیرد و به اطاعت از خود وادارش می کند ،زیرا که سگ های قطبی  خود را به این کار موظف می دانند و برای خود در این امر رسالتی قائل هستند !

لیکن از آن جا که این سگ ها کار خود را با آدمک چوبین آموخته اند،چیزی را که نجات می دهند و به ساحل می رسانند ،"جنازه"ی انسان غریق است نه"حیات"او!

باری... وای  از آن وقتی که "قانون" به "نجات" متهم بی گناهی کمر همت ببندد :زیرا آن وقت است که داستان سگ های قطبی تکرار می شود!

                                                                                                             

                                                                                                      هاردوون

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        سه‌شنبه ۱٧ مهر ،۱۳۸٦ - مهدیه عباس پور