سنگ و کلوخ

پیام به ناآمدگان-عالمتاج قائم مقامی(ژاله)

 

و چه زیبا و به جا بود انگار که بی آن که بدانم ، خیلی اتفاقی این شعر را از عالمتاج قائم مقامی(ژاله) در روزهایی نزدیک به روز جهانی زن خواندم  و البته در حوالی سالروز تولدش در اسفند ماه 1262. شعری که از نهاد زنی برخاسته که مادر مادران روشنگر ماست. این شعر را می نویسم نه به این جهت که اکنون معتقدم به شعارهای او . اما به یاد بودش این پست را نوشتم و ای کاش می دانست  در این زمان هم هستند زنانی که به حق ،فرزندان اویند همان نیامدگانی که برایشان این چنین سروده است .

به احترام او نوشتم که میان خیل شاعران مرد مهجور مانده است  او که زنانگی در شعرهایش موج می زند و با مردستیزی هم  مخالف است.به یاد تمام مادرانی که اسارت را بر خود نپسندیدند. به یاد زنان دانشمند و فرزانه ای که هم چنان ناشناخته مانده اند ...  

برای این که فضای کمتری بگیرد شعر را اینطور نوشتم.

 ای به دنیای ما نیامدگان /  گر نمی آمدید خوش تر بود  /  خاصه آن را که در کتاب ازل  /  سرنوشتی به نام مادر بود  /  کاش این دسته در مشیمه ی مام  /  مانده بودندی ار میسر بود  /  تا که خالی شدی ز شر بشر  /  این زمین کش نه شور و نه شر بود

                                                ***

تو نمی آمدی در این شک نیست  /  اختیارت به دست خویش ار بود  /  بسته شد نطفه بی اراده ی تو  /  که مشیت بر آن مقرر بود  /  نه به دلخواه در رحم رفتی  / که در آن ره پدرت رهبر بود  /  نه برون آمدی از آن به مراد  / کت برون آمدن مقدر بود

                                              ***

کاش بالای فکر سرکش من  /  با تقاضای عصر همبر بود  /  یا که مغزی چنان که هست مرا  /  در سر مرد نفس پرور بود  /  یا در این سر به جای مغز فهیم  /  مغز خر بود، مغز استر بود  /  ور مجسم نمی شدی باری  /  آرزوی دلم میسر بود   

                                               ***

هله ای در جهان نیامدگان  /  هستی ما زمرگ بدتر بود  /  رنج ما را گر نوشتندی  /  مثنوی را هزار دفتر بود  /  مرگ در کام ما ز تلخی عمر  /  دلنشین تر ز شهد و شکر بود  /  کار ما بود در کف دو خدا  /  کان یکی اکبر این یکی اصغر بود  /  آن خدا بر فلک که یزدان است   این خدا بر زمین که شوهر بود                                  

                                               ***

روزگار شما نیامدگان  /  بامید خدای خوش تر باد  /  خانه ی عیش ما سیه دل بود  /  کاخ عمر شما منور باد  /  شاخ آمالتان همیشه بهار  /   نخل امیدتان برآور باد  /  بر شما دختران آینده  /  زندگی جمله نور و شکر باد  /  از سرشک غم و نشاط شراب  /  چشمتان خشک و کامتان تر باد  /  اختران را اگر اثر باشد  /  روزتان خوش ز سیر اختر باد  /  آسمان را دگر شود  رفتار  /  زندگی را نظام دیگر باد  /  زن برون آید از اسارت مرد  /  ور فراتر نشد برابر باد  /  من نگویم که همچو ما آن مرد  /  خار در پای و خاک بر سر باد  /  قرن ها بوده جنس زن مقهور   /  قرن ها جنس زن مظفر باد

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        یکشنبه ٥ اسفند ،۱۳۸٦ - مهدیه عباس پور