سنگ و کلوخ

نفت

کشورم سراسر نفت خیز است و هر روز بشکه های نفت به قدری از آن بیرون می تراود که نمی توانم آنهارا بشمارم .

ریاضی خوانده ام ولی از همه اعدادی که می دانم بیشتر است(تعداد بشکه ها را می گو یم)

 

چند کوچه پایین تر ،مرد همسایه به دنبال 20 لیتر نفت می دود و همچنان که می دود بخار دهانش صورتش را حایل می شودو همچنان که می دود سکه را در دست گدای کنار خیابان میگذارد و همچنان که نفت می گیرد پول را در دست فروشنده می گذارد و از رادیو می شنود که تعداد افراد تحت پوشش کمیته امداد افزایش یافته ....

و همچنان می دود و نفت را در مقابل چشمان منتظر فرزندان به بخاری می ریزد و آنرا آتش می زند،به شعله های آن نگاه می کند و دستان یخ زده اش را گرم می کند وهمچنان که گرم می شود هرگز از خود نمی پرسد ،سهم من از نفت کشورم چیست؟

 

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        چهارشنبه ٢۸ آبان ،۱۳۸٢ - مهدیه عباس پور

تنهایی

به تنهایی خود ،پی نمی بریم ،تا آنگاه که دردی عظیم بر جانمان افتد؛

دردی عظیم که یگانه مولودش تنهایی است .

دردی که با آن، جان می توان گرفت ،

درد عمیق انسان بودن ،که خود وظیفه می آفریند و سنگینی بارش را بر دوش انسان می نهدو چه دشوار است کشیدن این بار تا سر منزل مقصود.

 

می توان ندانست و راحت زیست

می توان ندانست و شاد از هر چه هست گذشت.

می توان...

      می توان ...

                   اما...

 

 

تنهایی زاده درد است و درد زاده دانش و دانش محصول فهم وفهم نتیجه تفکر وتفکرمختص انسان است وآنکه را این نباشد از دایره انسانها بیرون.

 

 

ایدون باد که انسان باشیم و انسان بمیریم...

 

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        چهارشنبه ٢۸ آبان ،۱۳۸٢ - مهدیه عباس پور

ای کاش

ای کاش روزهای زیبای گورستان شهر آشنا دوباره تکرار می شد ........

دوباره تو شعر می گفتی ...دوباره شعر می خواندی ...دوباره برایم...

 می خندیدی.

ای کاش دوباره عاشقانه به من می نگریستی تا روشنی اش را در چشمانم می دیدی .......

ای کاش باز برایم از بابونه و اردیبهشت سخن می گفتی ...از آواز قافله جنیان ...از صالحی

کجای کاری چکاوک غمگین!

امروز دیگر تو خود بابونه و اردی بهشتی!!!

تو یک شکر خنده از لبان بی بوسهء مگوی,

           تو همه هستی من ,زندگی من هستی!!!

 

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        سه‌شنبه ٢٠ آبان ،۱۳۸٢ - مهدیه عباس پور

با اندیشه اش

با اندیشه اش آدمی

خویش را

از بند رها نیده است

 

با دهان و دستش

 اما

دیگر بار

گرد خویش

حصاری

پی می افکند.

 

 

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        سه‌شنبه ٢٠ آبان ،۱۳۸٢ - مهدیه عباس پور

زلیخا سخن می گوید

زلیخا سخن می گوید

 

 

آینه می گوید :زیبای ام من!

شما می گویید:

تقدیرفرتوتم می سا زد

نزد خداوند همه چیز جاوید است

پس در این دم ؛

در من او را عاشقید...

 

 

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        سه‌شنبه ٢٠ آبان ،۱۳۸٢ - مهدیه عباس پور

روح

روح

ریشه

دوانده است

بذرآزادی

جوانه می زند.

 

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        سه‌شنبه ٢٠ آبان ،۱۳۸٢ - مهدیه عباس پور

ماهی

ماهی

 

من فکر میکنم

هرگز نبوده قلب من

                 این گونه

                       گرم و سرخ

 

احساس می کنم

   در بد ترین دقایق این شام مرگزای

   چندین هزار چشمه خورشید

                           در دلم

می جوشد از یقین؛

 

احساس می کنم                         در هر کنار وگوشه این شوره زار       

یاس

چندین هزار جنگل شاداب

                        ناگهان

می روید از زمین .

 

 

آه ای یقین گمشده،ای ماهی گریز

در برکه های آینه لغزیده تو به تو!

من آبگیر صا فیم ،اینک !به سحر عشق

از برکه های آینه راهی به من بجو!

 

من فکرمی کنم

هرگز نبوده

            دست من

                  اینسان بزرگ وشاد؛

احساس می کنم

در چشم من

        به آبشر اشک سرخگون

خورشید بی غروبی کشد نفس؛

احساس می کنم

 در هر رگم                                                       

            به هر تپش قلب من

                                 کنون

بیدار باش قافله ای می زند جرس.

 

 

آمد شبی برهنه ام از در

                      چو روح آب

در سینه اش دو ماهی و در دستش                                                                                                             آینه

گیسوی او خزه بو چون خزه به هم.

 

 

من بانگ بر کشیدم از آستان یاس:

"-آه ای یقین یافته بازت نمی نهم!"

 

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        سه‌شنبه ٢٠ آبان ،۱۳۸٢ - مهدیه عباس پور